Οι Ανεμοδείκτες και ο Δημήτρης Λιόλιος πάνε…Holywood!
της Γεωργίας Δρακάκη
Ο Δημήτρης Λιόλιος γεννήθηκε στην Αθήνα ένα ξημέρωμα Σαββάτου…Αυτοδίδακτος στην κιθάρα,γράφει και τραγουδάει από μικρή ηλικία,ενώ ταυτόχρονα ξεκινάει τη μουσική του πορεία με συγκροτήματα του σχολείου.
Ακολουθούν σπουδές στην κλασική κιθάρα και ,συγκεκριμένα, στο Εθνικό Ωδείο με καθηγητή τον Δημήτρη Φάμπα. Συναυλίες με σπουδαία ονόματα της rock σκηνής, όπως ο Παύλος Σιδηρόπουλος, ο Γιάννης Γιοκαρίνης, οι Φατμέ, ο Λάκης Παπαδόπουλος αλλά και πολλοί άλλοι, έρχονται να προστεθούν στη μουσική του διαδρομή.
Πειραματίζεται επάνω στη rock μουσική με δικά του μουσικά σχήματα σε Αθήνα και επαρχία. Ενορχηστρώνει την παιδική επιθεώρηση «Δώσε μου να κάνω μία» με την Ελένη Γερασιμίδου ,σε μουσική Γιώργου Γερασιμίδη. Παράλληλα, συνεχίζει τις σπουδές του και φοιτά στο ωδείο Κώστα Κλάββα, παρακολουθώντας μαθήματα πιάνου και αρμονίας.
Τα επόμενα χρόνια οι μουσικές του αναζητήσεις τον φέρνουν κοντά στην Jazz και την κουβανέζικη μουσική, ενώ συνεργάζεται με μέλη των Apurimac και Rasta de Combre. Μέσα από διάφορα ερεθίσματα εθνικής μουσικής, φτάνει η στιγμή που ασχολείται με το ελληνικό λαϊκό και παραδοσιακό τραγούδι.
Συμμετέχει σε συναυλίες με τον Λάκη Χαλκιά,ενώ μετά από ένα διάστημα,τραγουδάει και παίζει κιθάρα σε διάφορες μπουάτ, ενώ παράλληλα παρακολουθεί μαθήματα θεάτρου με τον Διομήδη Φωτιάδη. Εμφανίζεται σε σκηνές όπως η «Αρχιτεκτονική», ενώ εγκαινιάζει τον «Σταυρό του Νότου». Στη διαδρομή του έρχεται να προστεθεί η γνωριμία του με τους αδερφούς Κατσιμίχα, ενώ ξεκινάει μια διετή συνεργασία μαζί τους σε συναυλίες, με συμμετοχή στον δίσκο » Της αγάπης μαχαιριά».
Το 1998 ετοιμάζει την πρώτη του δισκογραφική δουλειά με τίτλο»Το σκοτάδι καίγεται…», η οποία κυκλοφορεί από τη Minos – Emi με παραγωγό τον αξέχαστο Μάνο Ξυδούς. Ακολουθεί συναυλία με τους Πυξ – Λαξ, ενώ παράλληλα για τρία χρόνια παίζει σε συναυλίες και μουσικά σχήματα παρουσιάζοντας τη δουλειά του.
Το 2000 κυκλοφορεί ο δεύτερος προσωπικός του δίσκος » Μια θάλασσα που αγρίεψε » σε παραγωγή του Νίκου Δουλάμη και συμμετοχή του Γιάννη Γιοκαρίνη σε ένα τραγούδι. Από το 2001 μέχρι και το 2009, απέχει από κάθε μουσική και μη δραστηριότητα καθώς μια πάθηση αγκιλοποιητικής σπονδυλίτιδας τον κρατάει μακριά από τη σκηνή και το στούντιο. Ανακτώντας τις δυνάμεις του με δυνατή θέληση ξεκινάει και πάλι τον χειμώνα του 2008 να συνεργάζεται με στιχουργούς και μουσικούς από το εξωτερικό, ετοιμάζοντας υλικό για επερχόμενη δισκογραφική κυκλοφορία στις Η.Π.Α.
Την άνοιξη του 2009, κυκλοφορεί από τη δισκογραφική εταιρία Avlos η καινούργια του δισκογραφική δουλειά με τίτλο » Τι είναι η αγάπη τελικά;…» όπου συμμετέχει και ο Γιάννης Ζουγανέλης στο τραγούδι»Δεσμοί – Επίδεσμοι». Είναι η χρονιά που επιστρέφει στις σκηνές, αλλά και τη δισκογραφία έπειτα από την πολύχρονη απουσία του.
Ο Δημήτρης Λιόλιος λέει: «Οι επιρροές μου αρκετές και σε κάποιες περιπτώσεις θα μπορούσε κάποιος να τις χαρακτηρίσει και αταίριαστες μεταξύ τους. Για μένα υπάρχουν συναισθήματα που εκφράζονται… και αυτά δημιουργούν την ατμόσφαιρα που αποπνέει ένα τραγούδι ή μια μουσική.Έχει να κάνει με τον τρόπο που προσεγγίζεις και αντιλαμβάνεσαι την ζωή. Αν μιλήσουμε τελικά χρησιμοποιώντας τα «είδη»της μουσικής, τότε ναι. Έχω πειραματιστεί και με την Jazz,την Salsa, με το ρεμπέτικο,το blues αλλά και με την Punk μέχρι και το Progressive Metal…Θα μπορούσα λοιπόν να πω καταλήγοντας,ότι η μεγαλύτερη επιρροή μου είναι μια. Η μουσική!»
2016.Σημαντική χρονιά. Γράφει την βασική ιδέα για την μουσικο-χορευτικο-θεατρική παράσταση «Ανεμοδείκτες» και την υλοποιεί επάνω στα κείμενα του Στέλιου Κάτσαρη και χορογραφίες της Ειρήνης Καρροπούλου. » Οι Ανεμοδείκτες είναι κατά κάποιον τρόπο μια αυτοβιογραφική παράσταση χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει πως ότι διαδραματίζεται εκεί το έχω βιώσει κιόλας. Είναι μια ιστορία εμπνευσμένη μέσα από την δική μου πορεία.Μια βόλτα στους ανέμους μας της κάθε μέρας. Πάντα ονειρευόμουν μια παράσταση όπως αυτή. Με μουσική, κείμενα και χοροθέατρο.Όλα αυτά βέβαια, έπρεπε να βασίζονται σε έναν λόγο…από ψυχής που λέμε. Σε μια ιστορία αληθινή… όχι ως προς τα συμβάντα, αλλά ως προς το τι θέλει να πει.Στοχεύει στο τι μένει και ζει για πάντα τελικά αν κάτι ζει για πάντα..Μέσα μας και γύρω μας. Το συγκεκριμένο έργο περιγράφει την σχέση του ήρωα με το alter ego του. Μια σχέση διασκεδαστική,δραματική,απόμακρη που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι μια κωμωδία με βάση την πορεία μιας ψυχανάλυσης.»
Η παράσταση ανέβηκε πρώτη φορά τον Μάρτη του ’16, στο θέατρο Άννα Μαρία Καλουτά. Γράφει στίχους και μουσική, ενώ ερμηνεύει μαζί με σημαντικούς καλλιτέχνες σε τρία σημαντικά ντουέτα: Το ‘Όλοι » με τον Λαυρέντη Μαχαιρίτσα, «Τα μπαλώματα» μαζί με τον Πάνο Μουζουράκη και το «Πιο πέρα από την αφή» με την Σοφία Βόσσου.
Μερικούς μήνες μετά και, συγκεκριμένα, στις 8 Ιουνίου 2016, η παράσταση θα επαναληφθεί σε μια ιδιαίτερη μουσική σκηνή της Αθήνας, καθώς, όπως λέει ο εμπνευστής της «Ο κόσμος τον Μάρτη ήθελε να χορέψει, πράγμα που ήταν ανέφικτο μέσα σε έναν θεατρικό χώρο»…
Διαβάστε το μήνυμα-πρόσκληση του Δημήτρη Λιόλιου γι’αυτή την ξεχωριστή βραδιά:
«Την Τετάρτη, 8 Ιουνίου, κάνουμε το ρεζουμέ των «Ανεμοδεικτών», δηλαδή τι είπαμε, τι τραγουδήσαμε, τι εννοήσαμε και τα συναφή, κατά την περίοδο του Μαρτίου. Εγκλιματίζεσαι εύκολα κι ας μην έχεις ιδέα. Αξίωμα.
Όλη η ιστορία θα εξελιχθεί σε κανονική μουσική σκηνή, με πλήρη ελευθερία στους ακροατές. Καπνίστε, πιείτε, ακούστε, διασκεδάστε, αγαπηθείτε. Μπροστά, πίσω, δίπλα σας, παντού «Ανεμοδείκτες».
Στην παρέα μας και η Σοφία Αρβανίτη.
Βουλιαγμένης 289, η ταμπέλα γράφει: «HolyWood».
Η αρχή είναι σίγουρη. Η μέση και το τέλος υπό (συν)διαμόρφωση, γι’ αυτό και η παρουσία σας κρίνεται απαραίτητη.»
Στις 9 Μαρτίου, θυμίζουμε ότι είχαμε δει από τον Δημήτρη Λιόλιο και τους συνεργάτες του επί και εκτός σκηνής μία αυτοβιογραφική συναυλία – παράσταση, πλαισιωμένη από μικρές θεατρικές δράσεις, χοροθέατρο, σωματικές και μουσικές αναπαραστάσεις, σε ροκ και όχι μόνο μουσικές φόρμες, όλα βασισμένα κυρίως σε τραγούδια δικά του με μικρές παρενθέσεις από μουσικούς «Ανεμοδείκτες» της πορείας του.
Και αυτή τη φορά, το χιούμορ, η ποίηση που απορρέει από τις μουσικές και η ενέργεια της κίνησης και του βλέμματος θα υποστηριχθούν από τα έξυπνα κείμενα που έγραψε ο ίδιος και ο Στέλιος Κάτσαρης. » Σε αυτή τη φάση, σχεδιάζω μια version των Ανεμοδεικτών για μουσικές σκηνές. Παράλληλα, ένα καινούργιο τραγούδι έρχεται σε λίγες μέρες με τον αγγλικό τίτλο TO BE. Ο στίχος εννοείται πως είναι ελληνικός», αναφέρει στο axiaplus.gr ο Δημήτρης Λιόλιος.
Δεν έχουμε παρά να του ευχηθούμε καλή επιτυχία σε όλα όσα σχεδιάζει…
Info
ΑΝΕΜΟΔΕΙΚΤΕΣ
Άγιος Δημήτριος
Τ.Κ.: 17236
Τηλ.: 210 9700418
Κιν. : 6945314316
Τ.Κ.: 17236
Τηλ.: 210 9700418
Κιν. : 6945314316
